In Nederland hadden wij in de jaren ’50 en ’60 onze eigen knutselende man-met-een-missie: Piet Marée. Uit diens creatieve brein ontsproten onder andere de bestsellers ‘Hoe maakt u het?’, ‘Vlijtige vingers’ en’ Kleien zonder kliederen’.

Dat Piet knutselen uiterst serieus nam blijkt wel uit het voorwoord van ‘Hoe maakt u het?’:
‘Het vertelt u precies hoe u uw leven kunt verrijken door iets te scheppen, dat niet alleen nuttig, leuk of mooi is, maar dat ook en vooral een product van uw eigen geest is en dat u daarom een blijvende trots en voldoening zal verschaffen!’

Scheppingen bovendien waar ook vrouw en kinderen veel genoegen aan konden beleven. Zoals de dochter des huizes in haar dagboekmijmering bij dit plaatje schrijft: ‘Dank u, lieve paps, voor ‘t snuitige en handige bureautje. U weet wat een teenager toekomt!’. (meer…)

Ons hele gezin werd geboren met twee rechterhanden. Wat handig van pas kwam, want er werd bij ons thuis altijd naar hartelust geknutseld, geklust, gefabriceerd en gerepareerd. Het zal u dan ook niet verwonderen als ik zeg dat mijn hart sneller gaat kloppen zodra ik een doe-het-zelf boek uit mijn jeugdjaren tegen het lijf loop. Door de jaren heen heb ik er al aardig wat bij elkaar gespaard.

Laten we beginnen met de boekjesreeks ‘Top Tips’, die uitgegeven werd door het blad VT Vrije Tijd (‘voor iedereen die z’n tijd prettig - en nuttig- wil doorbrengen’). Hoeveel van die boekjes er in totaal zijn uitgegeven weet ik niet. Zelf bezit ik helaas alleen deel 2 en 3, beiden met een aantrekkelijke vader-leert-zoon-klussen voorplaat.

Ze staan boordevol handige klustips (zoals ‘Wat kunnen we doen tegen een lekkende kelder?’ en ‘Welke rol speelt nu zelfklevend behang?’). En uiteraard een groot aantal ‘gezellige’ zelfmaakobjecten (waaronder een ‘gezellig’ inklimbed en onderstaande ‘gezellige’ papieren hanglamp). (meer…)

Via de twitterpagina van De architect werd ik opmerkzaam gemaakt op deze TED.com video, waarin David Byrne bespreekt hoe architectuur en muziek elkaar beïnvloed hebben. Ik vond hem zo leuk dat ik hem hier ook met jullie wil delen!

Ook goed om te zien dat zelfs een geroutineerd podiumbeest als David Byrne nog steeds zenuwachtig blijkt te zijn als hij een presentatie voor publiek moet houden. Dat geeft een mens moed!

Dit is het huis in het Noord-Brabantse Deurne, waarin ik in 1964 geboren ben en waar mijn ouders al sinds 1961 wonen. Een doodgewone eensgezins-woning zoals je ze nog steeds in ieder dorp tegenkomt. Niets bijzonders, zul je misschien denken. Maar rond 1960 was dit voor jonge stellen - zeker gezien de grote woningnood - de ultieme droom: Een vrijstaand koophuis, met een voor- en achtertuintje en een eigen oprit met garage.

Financieel was dat alleen haalbaar doordat mijn vader ieder vrij moment zelf meehielp met de bouw.
Het huis was ontworpen volgens de nieuwe standaard van eind jaren ’50. Sober, functioneel en praktisch, met grote ramen voor voldoende licht, lucht en zon. Op de begane grond een smalle woonkamer van voor- tot achtergevel. Met daarnaast de keuken, de bijkeuken (met toilet en mini-douchevertrek) en de gang. De voordeur werd alleen voor officieel bezoek en deur-aan-deur verkopers gebruikt, want naar goed Brabants gebruik liepen bekenden gewoon achterom.

Ook de inrichting en stoffering waren efficiënt en functioneel. Zonder overbodige frutsels of tierlantijnen. Wie weet hebben mijn ouders zich daarbij enigszins laten leiden door de adviezen uit een van de vele handboeken die destijds verschenen. Bijvoorbeeld dit handboek ‘Ik kan wonen’ uit 1960, wat de principes van Goed Wonen onderschreef. (meer…)

Vandaag was de pilot van ‘De Teamtafel’, een nieuwe trainingsvorm om de samenwerking van management-teams te versterken door hen gezamenlijk een vergadertafel te laten ontwerpen. Op verzoek van initiatiefnemer Jan-Willem Retera was ik daarbij aanwezig om de deelnemers te adviseren bij het creatieve ontwerpproces.

De locatie in en rond een boerenschuur in de polder van Zoeterwoude was echt geweldig. Ik was bijna vergeten hoe oer-Hollandsch Nederland op sommige plaatsen nog kan zijn! (meer…)

Gister ben ik voor mijn verjaardag getrakteerd op een bezoekje aan RailZ Miniworld. Een aangename verrassing, want als ‘vakidioot’ ben ik dol op alles wat met modelbouw te maken heeft. En RailZ is met stip de meest fascinerende modelspoorbaan die ik ooit gezien heb!
Het is een wonderlijke mix van fictieve en bestaande Nederlandse bouwwerken en omgevingen. Gemaakt met enorm veel liefde en oog voor detail. Gelukkig word ik er vooraf op geattendeerd dat ik mijn fototoestel vooral niet moet vergeten!

Bij het binnenstappen van de enigszins onooglijke hal valt vooral op hoe groot het is. En druk! (meer…)

Hier in huis zijn we als een kind zo blij als we weer eens voor een paar euro een oud bordspel op de kop getikt hebben. We zijn vooral dol op spelen met een detective-of spionagethema, vaak gebaseerd op een tv-serie of film. Die zijn niet alleen geweldig vormgegeven maar ook erg leuk om te spelen!
Een andere leuke bijkomstigheid is dat een speelbord vaak een stedenbouwkundige of architectonische situatie toont. Al spelenderwijs krijg je zo inzicht in het lezen van stadskaarten, plattegronden, aanzichten, doorsnedes en verschillende schaalverhoudingen. Fascinerende materie voor elke jonge architect-in-de-dop!
Hier zijn een paar leuke voorbeelden:

(meer…)