Een overzicht van het maatwerk meubilair wat ik ontworpen heb voor het nieuwe kantoor van groene energieleverancier GreenChoice in Rotterdam. Wat begon met een aantal werktafels groeide in de afgelopen twee jaar tijd uit tot een complete serie. Met naast een honderdtal werktafels ook twee verschillende vergadertafels met bijpassende stoelen en een wachtkamersetje. Het meubilair werd gerealiseerd in samenwerking met lignum vitae meubelmakerij.

De tafels zijn van FSC-berkenmultiplex en hebben een linoleum toplaag, in drie verschillende kleuren.

Vergaderruimte 1, met een verlengde tafel en 6 bijpassende stoelen.

Vergaderruimte 2, de voormalige directiekamer. Met een vierkante tafel met kruisvormig onderstel en 8 bijpassende stoelen.

Vorm en materialisatie van het meubilair sluiten niet alleen aan bij het duurzame karakter van de organisatie, maar ook bij de monumentale uitstraling van het Batavierhuis. Dit pand werd in 1920 gebouwd als hoofdkantoor van de Batavier Lijn, in opdracht van Anton Georg Kröller (wiens naam, net als die van zijn echtgenote Helene Müller, verbonden is aan het Kröller-Müller museum).

Op de begane grond is een kleine wachtruimte ingericht. De ruimte dient niet alleen om mensen te ontvangen, maar kan ook gebruikt worden om even te overleggen. Het meubilair bestaat uit een tafeltje met twee vaste krukjes en een statafel.

Het onderstel van de werktafels is opgebouwd uit 3 standaard onderdelen, die op locatie in elkaar geschoven en door middel van bouten gemonteerd werden.

Dit jaar bestaat een van ‘s lands bekendste grootgrutters 125 jaar. De eerste 50 jaar werden de kruidenierswaren uitsluitend van achter de toonbank verkocht. Pas op 25 mei 1955 werd de eerste Albert Heijn supermarkt geopend, aan de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam. Op voorstel van Ab Heijn werd het een ‘Supermart’ (nog zonder ‘k’ dus) genoemd, om het idee van toegankelijkheid en eigenheid op te roepen.

Zo’n vroege Albert Heijn ‘Supermart’ zal er uit gezien hebben zoals op het plaatje hierboven. Met een volledig glazen pui en een voor die tijd hoogst moderne ‘suspensie-lichtreclame’. Het plaatje komt uit het boek ‘Etalage en Etaleur’, door J.M. Verberne jr., uit 1965. Het bijschrift luidt: “Appelleren aan het karakter van de zaak en door uniforme belettering het filiaalbedrijf-zijn benadrukken.”

Overigens was Albert Heijn niet de eerste die in Nederland met een zelfbedieningszaak begon. Die eer komt toe aan Chris van Woerkom in Nijmegen, waar de klant in 1948 voor het eerst – naar Amerikaans voorbeeld – zelf met een mandje langs de levensmiddelen kon gaan.

Gister verscheen op de site van de Daily Mail een artikel over de ‘anechoic chamber’ in het Orfield Laboratorium in de VS. Een kamer waar het zo stil is dat tot nu toe niemand er langer dan 45 minuten in kon vertoeven; een stilte zo verontrustend dat mensen er zelfs van kunnen gaan hallucineren.

Toch is die wetenschap niet nieuw. En de ‘anechoic chamber’ ook niet. Zoals deze pagina’s uit de National Geographic van juli 1954 (‘New Miracles of the Telephone Age’) bewijzen.

Het onderschrift op de linkerpagina luidt:
‘Walls 8 Feet Thick Surround Bell Laboratories’ Weird Room Of Silence’

En op de rechterpagina:
‘Suspended in Mid-air, a Girl Strains to Hear Dead Sounds’

Voor wie precies wil weten hoe het zit volgt hier de volledige beschrijving:
‘Here scientists can study pure sound. Deep Fiberglass wedges in the wall of this free space room, or anechoic chamber, stifle every echo and eliminate all outside noises. The utter silence is oppressive to some, frightening to others. visitors are often startled to hear their hearts beating and clothes stretching as they breathe.’
‘In a hearing test, two loudspeakers, the blue honeycomb “tweeter” (top) for high sounds and the “woofer” for bass, pour out notes of varying pitch and intensity. With a push-button box in her lap the subject signals which ones she can hear; a microphone measures intensity of sounds inside the girl’s ear. White triangle shields light.”

Vorige week was ik een paar dagen in Zürich. Ik kon meereizen met de mensen van de Garage Sale. Die daar hun eerste internationale expositie hadden.

Een selectie van dingen die me opvielen tijdens een rondje door de stad:

Het gebouw op de hoek tegenover ons hotel. Het heeft iets van een stads chalet, met z’n overhellend dak, galerij en luikjes voor de ramen.

In het reliëf op de gevel zijn de straatnamen verwerkt. Misschien minder opvallend, maar wel een stuk fraaier dan de standaard blauwe bordjes.

Automaat met mini-boekjes en mini-kunstwerkjes. Inworp 3 x 1 Frank.

Hele schone stoepjes. En ventilatiekanalen met grappige gietijzeren poortjes.

(Update: Bouwkundige Trees Konijn wist te melden dat het ‘poortje’ van het ventilatiekanaal bedoelt is om je schoenen schoon te schrapen. En dat ze soms los staan van de gevel.)

Waarom zou je restylen als je zo’n mooie hoekwinkel met originele neon hebt?

Wat een kleurrijk likje verf op de gevel al niet doet.

Theatraal betonnen ornament op de hoek van een leegstaande bioscoop.

Mini-etalages naast de slagerij. Kunstig ingericht met vilten vleeswaren.

Een van de vele tramhuisjes uit het begin van de 20e eeuw. Jaren ’30 schat ik.

Overal staan fonteintjes. Met fris stromend water. De vogel op deze roestvrijstalen variant doet denken aan een motorkap ornament.

Art nouveau winkel-ingang. Bij het terugzien van de foto kreeg ik spontaan trek in chocola.

Meer foto’s die ik in Zürich maakte kun je hier bekijken.

Op 7 april gaf ik een lezing over de betekenis van de etalage door de tijd heen. De veranderende vorm waarin producten werden getoond. En de maatschappelijke en architectonische ontwikkelingen die daar invloed op hadden.
De avond was de eerste in een serie lezingen PRIMA Deluxe, met onderwerpen die raken aan de verschillende aspecten van het project PRIMA van Inge Roseboom en Mark Weemen.

Irma Driessen bezocht de lezing en schreef naar aanleiding van de lezing de volgende overpeinzing op haar weblog:
“Ik zit in een etalage. Ik woon een lezing bij over etalages. Mijn hoofd tolt. De spreker, die de lezing geeft, vertelt dat er een tijd bestond waarin etalages met bruin pakpapier werden beplakt zodat winkelpubliek niet nodeloos met naakte paspoppen werd geconfronteerd. Etaleurs die stiekem paspoppen uit- en aankleedden, niemand wensten te kwetsen, wat een heerlijke tijd moet dat zijn geweest, al die kalmte, en zoveel rust voor het oog. Op dat moment passeren dertig Japanners, ze zwaaien naar ons, toehoorders van de lezing, ze kunnen het verhaal niet horen, geen gedachten lezen, ik ook niet, ik weet niet in hoeverre de spreker romantiseert, ik ben opgegroeid met televisie, niet met etalages die die rol vervulden. Toch valt er iets voor te stellen bij jongetjes die live voordoen hoe je een strikje strikt. Of dat er soms één televisie in een etalage stond waar iedereen zich voor verdrong.”

(foto Mark Weemen)

Ook Frits Jonker was er bij. Hij schreef er op zijn weblog o.a. het volgende over:
“Geïllustreerd met geprojecteerde foto’s vertelde Marly in ongeveer een uur de geschiedenis van de etalage. Die ga ik niet proberen na te vertellen (had u er maar bij moeten zijn!), maar in zo’n tweehonderd jaar veranderde de etalage van een naïeve representatie van de winkel-inhoud tot een ingewikkelde mix van verleiding / imago & oplichterij. Niet alleen de passie die Marly voor het onderwerp aan de dag legde maakte indruk, haar verhaal deed dat ook. Na afloop besefte ik dat de winkeliers, en met name de kleine middenstand, een enorme kans laat liggen om hun etalages te benutten.” (Het complete artikel kun je hier nalezen)

Tot slot een kleine slideshow die laat zien hoe de etalage (in dit geval zes etalages met hoeden) zich ontwikkelde tussen 1915 en 1965).

Met kleur kun je niet alleen sfeer in een interieur brengen, je kunt er ook de ruimtelijke beleving van je interieur mee verbeteren. Op een relatief eenvoudige en betaalbare manier, zonder ingrijpende verbouwingen.

Maar hoe pak je dat aan? En waarmee moet je rekening houden?
5 tips:

1 Een ruimte breder, of korter laten lijken
Donkere, felle en warme kleuren lijken naar je toe te komen. Terwijl lichte, koele kleuren juist lijken te wijken. Daar kun je gebruik van maken om de proporties van je ruimte te corrigeren. Wil je bijvoorbeeld een smalle ruimte wat breder laten lijken, gebruik dan een lichte, koele kleur op de lange wanden. Of pas in een te lange ruimte een felle warme kleur toe op de korte wand, waardoor die ‘dichterbij’ lijkt te komen. Hou je niet van kleur? Ook wit, grijs, bruin en zelfs zwart kunnen relatief warm of juist koel van kleur zijn.

Bekijk de rest van dit artikel »

Net een bezoek gebracht aan ligna vitae meubelmakerij om een stoelontwerp te bespreken. En meteen kunnen zien hoe de vergadertafels en het wachtkamer-meubel voor Greenchoice vorderen.

Hier zie je het wachtkamer-meubel, wat bestaat uit een tafel met met twee vaste krukjes. Het multiplex onderstel is al af, het is opgebouwd uit 6 onderdelen die in elkaar geschoven worden. Het chipwood is even tijdelijk; het definitieve blad en de zittingen worden ook van multiplex, met een linoleum toplaag.

Inmiddels hebben ook alle werktafels hun plek in het pand van Greenchoice gevonden. Hier poseert tafel nummer 100 in het trappenhuis.

Donderdag 7 april geef ik een lezing over de betekenis van de etalage door de tijd heen. De veranderende vorm waarin producten werden getoond. En de maatschappelijke en architectonische ontwikkelingen die daar invloed op hadden.

De avond is de eerste van een serie lezingen PRIMA DELUXE.
De onderwerpen van de sprekers sluiten ieder op hun eigen manier aan bij het project PRIMA van Inge Roseboom en Mark Weemen.
PRIMA is de geel/wit gestreepte tribune in de voormalige stomerij op het Delflandplein in Amsterdam Nieuw West. Op PRIMA kun je je lunch nuttigen, naar de mensen op het plein kijken of een praatje aanknopen met een andere bezoeker.

Begin februari hebben we het brei-Graffiti project in Nieuwegein weer ontmanteld. De lappen zijn zorgvuldig losgeknipt en gewassen, om ze te kunnen hergebruiken voor een goed doel.

De afgelopen weken hebben de breisters de lappen omgetoverd tot warme dekentjes en speelkleedjes. Een instantie uit Nieuwegein draagt er zorg voor dat die binnenkort goed terecht komen bij de weeskinderen in Roemenië.