Vorige week was ik een paar dagen in Zürich. Ik kon meereizen met de mensen van de Garage Sale. Die daar hun eerste internationale expositie hadden.

Een selectie van dingen die me opvielen tijdens een rondje door de stad:

Het gebouw op de hoek tegenover ons hotel. Het heeft iets van een stads chalet, met z’n overhellend dak, galerij en luikjes voor de ramen.

In het reliëf op de gevel zijn de straatnamen verwerkt. Misschien minder opvallend, maar wel een stuk fraaier dan de standaard blauwe bordjes.

Automaat met mini-boekjes en mini-kunstwerkjes. Inworp 3 x 1 Frank.

Hele schone stoepjes. En ventilatiekanalen met grappige gietijzeren poortjes.

(Update: Bouwkundige Trees Konijn wist te melden dat het ‘poortje’ van het ventilatiekanaal bedoelt is om je schoenen schoon te schrapen. En dat ze soms los staan van de gevel.)

Waarom zou je restylen als je zo’n mooie hoekwinkel met originele neon hebt?

Wat een kleurrijk likje verf op de gevel al niet doet.

Theatraal betonnen ornament op de hoek van een leegstaande bioscoop.

Mini-etalages naast de slagerij. Kunstig ingericht met vilten vleeswaren.

Een van de vele tramhuisjes uit het begin van de 20e eeuw. Jaren ’30 schat ik.

Overal staan fonteintjes. Met fris stromend water. De vogel op deze roestvrijstalen variant doet denken aan een motorkap ornament.

Art nouveau winkel-ingang. Bij het terugzien van de foto kreeg ik spontaan trek in chocola.

Meer foto’s die ik in Zürich maakte kun je hier bekijken.

Op 7 april gaf ik een lezing over de betekenis van de etalage door de tijd heen. De veranderende vorm waarin producten werden getoond. En de maatschappelijke en architectonische ontwikkelingen die daar invloed op hadden.
De avond was de eerste in een serie lezingen PRIMA Deluxe, met onderwerpen die raken aan de verschillende aspecten van het project PRIMA van Inge Roseboom en Mark Weemen.

Irma Driessen bezocht de lezing en schreef naar aanleiding van de lezing de volgende overpeinzing op haar weblog:
“Ik zit in een etalage. Ik woon een lezing bij over etalages. Mijn hoofd tolt. De spreker, die de lezing geeft, vertelt dat er een tijd bestond waarin etalages met bruin pakpapier werden beplakt zodat winkelpubliek niet nodeloos met naakte paspoppen werd geconfronteerd. Etaleurs die stiekem paspoppen uit- en aankleedden, niemand wensten te kwetsen, wat een heerlijke tijd moet dat zijn geweest, al die kalmte, en zoveel rust voor het oog. Op dat moment passeren dertig Japanners, ze zwaaien naar ons, toehoorders van de lezing, ze kunnen het verhaal niet horen, geen gedachten lezen, ik ook niet, ik weet niet in hoeverre de spreker romantiseert, ik ben opgegroeid met televisie, niet met etalages die die rol vervulden. Toch valt er iets voor te stellen bij jongetjes die live voordoen hoe je een strikje strikt. Of dat er soms één televisie in een etalage stond waar iedereen zich voor verdrong.”

(foto Mark Weemen)

Ook Frits Jonker was er bij. Hij schreef er op zijn weblog o.a. het volgende over:
“Geïllustreerd met geprojecteerde foto’s vertelde Marly in ongeveer een uur de geschiedenis van de etalage. Die ga ik niet proberen na te vertellen (had u er maar bij moeten zijn!), maar in zo’n tweehonderd jaar veranderde de etalage van een naïeve representatie van de winkel-inhoud tot een ingewikkelde mix van verleiding / imago & oplichterij. Niet alleen de passie die Marly voor het onderwerp aan de dag legde maakte indruk, haar verhaal deed dat ook. Na afloop besefte ik dat de winkeliers, en met name de kleine middenstand, een enorme kans laat liggen om hun etalages te benutten.” (Het complete artikel kun je hier nalezen)

Tot slot een kleine slideshow die laat zien hoe de etalage (in dit geval zes etalages met hoeden) zich ontwikkelde tussen 1915 en 1965).

Met kleur kun je niet alleen sfeer in een interieur brengen, je kunt er ook de ruimtelijke beleving van je interieur mee verbeteren. Op een relatief eenvoudige en betaalbare manier, zonder ingrijpende verbouwingen.

Maar hoe pak je dat aan? En waarmee moet je rekening houden?
5 tips:

1 Een ruimte breder, of korter laten lijken
Donkere, felle en warme kleuren lijken naar je toe te komen. Terwijl lichte, koele kleuren juist lijken te wijken. Daar kun je gebruik van maken om de proporties van je ruimte te corrigeren. Wil je bijvoorbeeld een smalle ruimte wat breder laten lijken, gebruik dan een lichte, koele kleur op de lange wanden. Of pas in een te lange ruimte een felle warme kleur toe op de korte wand, waardoor die ‘dichterbij’ lijkt te komen. Hou je niet van kleur? Ook wit, grijs, bruin en zelfs zwart kunnen relatief warm of juist koel van kleur zijn.

Bekijk de rest van dit artikel »

Net een bezoek gebracht aan ligna vitae meubelmakerij om een stoelontwerp te bespreken. En meteen kunnen zien hoe de vergadertafels en het wachtkamer-meubel voor Greenchoice vorderen.

Hier zie je het wachtkamer-meubel, wat bestaat uit een tafel met met twee vaste krukjes. Het multiplex onderstel is al af, het is opgebouwd uit 6 onderdelen die in elkaar geschoven worden. Het chipwood is even tijdelijk; het definitieve blad en de zittingen worden ook van multiplex, met een linoleum toplaag.

Inmiddels hebben ook alle werktafels hun plek in het pand van Greenchoice gevonden. Hier poseert tafel nummer 100 in het trappenhuis.

Donderdag 7 april geef ik een lezing over de betekenis van de etalage door de tijd heen. De veranderende vorm waarin producten werden getoond. En de maatschappelijke en architectonische ontwikkelingen die daar invloed op hadden.

De avond is de eerste van een serie lezingen PRIMA DELUXE.
De onderwerpen van de sprekers sluiten ieder op hun eigen manier aan bij het project PRIMA van Inge Roseboom en Mark Weemen.
PRIMA is de geel/wit gestreepte tribune in de voormalige stomerij op het Delflandplein in Amsterdam Nieuw West. Op PRIMA kun je je lunch nuttigen, naar de mensen op het plein kijken of een praatje aanknopen met een andere bezoeker.

Begin februari hebben we het brei-Graffiti project in Nieuwegein weer ontmanteld. De lappen zijn zorgvuldig losgeknipt en gewassen, om ze te kunnen hergebruiken voor een goed doel.

De afgelopen weken hebben de breisters de lappen omgetoverd tot warme dekentjes en speelkleedjes. Een instantie uit Nieuwegein draagt er zorg voor dat die binnenkort goed terecht komen bij de weeskinderen in Roemenië.

In Nieuwegein wordt hard gewekt aan een nieuwe binnenstad. Om de overlast voor de bewoners te verzachten en het centrum tijdens de bouwactiviteiten levendig te houden organiseerde kunstproducent Mothership een aantal culturele activiteiten.
Aan mij werd gevraagd om, samen met bewoners, een ludieke ‘guerilla knitting’ interventie op touw te zetten. Op 1 december vond de grande finale plaats. In de vroege en ijskoude ochtend hebben we het kunstwerk De Krul op de Markt ‘stiekem’ een warme sjaal van ca. 40m2 aangetrokken.

Een sjaal gemaakt van een 300-tal schitterende lapjes, die in 2 maanden tijd door 46 enthousiaste inwoonsters van Nieuwegein gebreid, gehaakt, gepatchworked en geborduurd werden.

Een paar reacties van de handwerksters na afloop van het project:

Janny: “Ik snap nou wel wat die graffiti-jongens daar zo leuk aan vinden!”

Co: “Je leert heel veel nieuwe mensen kennen die je anders niet zou ontmoeten. En het is ook voor de samenleving van belang, je leert elkaar waarderen in wat je doet.”

Marjon: “Wat me vooral bijblijft is het gevoel dat we met een hele grote groep iets prachtigs en monumentaals hebben gemaakt, waar het echte ‘wij-gevoel’ in door werkt. Iedereen is erg trots op de eigen lapjes en ze zijn van iedereen ook weer heel eigen. En aan elkaar wordt het een groot werk vol met energie en liefde. Super!

Natuurlijk ging er aan de ontknoping heel wat werk vooraf:

Bekijk de rest van dit artikel »

In Nederland hadden wij in de jaren ’50 en ’60 onze eigen knutselende man-met-een-missie: Piet Marée. Uit diens creatieve brein ontsproten onder andere de bestsellers ‘Hoe maakt u het?’, ‘Vlijtige vingers’ en’ Kleien zonder kliederen’.

Dat Piet knutselen uiterst serieus nam blijkt wel uit het voorwoord van ‘Hoe maakt u het?’:
‘Het vertelt u precies hoe u uw leven kunt verrijken door iets te scheppen, dat niet alleen nuttig, leuk of mooi is, maar dat ook en vooral een product van uw eigen geest is en dat u daarom een blijvende trots en voldoening zal verschaffen!’

Scheppingen bovendien waar ook vrouw en kinderen veel genoegen aan konden beleven. Zoals de dochter des huizes in haar dagboekmijmering bij dit plaatje schrijft: ‘Dank u, lieve paps, voor ‘t snuitige en handige bureautje. U weet wat een teenager toekomt!’. Bekijk de rest van dit artikel »

In de aanloop naar de ontknoping van het Breispoor project hebben we afgelopen vrijdag de inwoners van Nieuwegein alvast getrakteerd op een ludiek opwarmertje!

Een veertigtal enthousiastelingen van alle leeftijden – inclusief spontaan aanhakend winkelend publiek – heeft die dag zitten handwerken in Cityplaza. Al die vlijtige vingers samen hebben gedurende de dag maar liefst zo’n 100 lapjes geproduceerd! Met die ‘prikjes’ (zoals de breiers ze zelf genoemd hebben) hebben we in de loop van de avond ‘stiekem’ de paaltjes, hekjes, bankjes en bomen in en rond het winkelcentrum een warme sjaal gegeven.

Het Algemeen Dagblad was er ‘s middags bij en heeft er in de krant van zaterdag een paginagroot artikel aan besteed (wat je hier kunt nalezen).
Of bekijk de rest van dit blogartikel voor een uitgebreide foto-impressie van de dag! Bekijk de rest van dit artikel »