Vorige week heb ik in Planetart in Amsterdam een lezing gehouden over de grotendeels vergeten, ultramoderne commerciële architectuur uit de jaren ’50 en ’60.

Ondersteund door muziekfragmenten en honderden afbeeldingen heb ik het publiek meegenomen op een associatieve visuele ontdekkingsreis door een periode met een beeldtaal die mij als vormgever enorm fascineert en inspireert!

De reis begon bij de Amerikaanse Googie en Tiki architectuur, liep vervolgens via ultramoderne gebouwen in onder andere Zuid-Amerika en Europa naar hoogst modern aandoende bouwwerken achter het IJzeren Gordijn, nam een kijkje in futuristisch aandoende kerncentrales en op de sets uit Science Fiction en James Bond films en eindigde met een bezoek aan de Space Age paviljoens op o.a. de wereldtentoonstellingen en de visionaire kunststof huizen van de toekomst. En dat alles geplaatst in de context van een tijdperk wat gekenmerkt werd door schijnbaar grenzeloze economische groei, technische mogelijkheden en visionaire dromen voor een toekomst in de ruimte, maar tegelijkertijd overschaduwd werd door de nucleaire dreiging van de Koude Oorlog.

Een paar reacties van bezoekers:
“Wat een interessante en mooi opgebouwde presentatie was dat! Ik heb er met volle teugen van genoten.”
“Vreselijk leuk! Heel veel aspecten en namen die je noemde was ik wel mee bekend maar al die verbanden en de oorzakelijkheid van dingen die jij in je lezing stopte, dat was echt fantastisch!”
“De vorm was heel leuk. Lezingen kunnen zo stoffig zijn, maar dit was een happening. Uitgaan en slimmer worden tegelijkertijd!”